کتاب خانه! library

منابع AWT جاوا java AWT reference

کتاب های رایگان جاوا java free book

کامپایلر های جاوا IDE

Java Compailers

۱- اکلیپس Eclipse
۲- نت بینز Netbeans
۳- جی گراسپ JGrasp

برای نوشتن برنامه های جاوا یک برنامه ویرایشگر ساده مثل نوت پد یا تکست ادیتور کافی هست به شرطی که JDK را نصب کرده باشید اما با نرم افزار های فوق بسیار ساده تر و سریع تر می توانید برنامه خود را بنویسید! در این وب لاگ مثال هایی برای کار با نت بینز وجود دارد که می توانید ملاحظه نمایید!

تعریف برخی مفاهیم

Object- Oriented Programming Concepts

شیء چیست؟ یک شیء یک بسته نرم افزاری شامل متغییر ها و متد های مربوط به آنهاست.

پیغام چیست؟ اشیاء نرم افزار با استفاده از پیغام ها با هم ارتباط برقرار می کنند.

کلاس چیست؟ یک کلاس یک نمونه اولیه به رنگ آبی است که متغییر ها و متد های عمومی را در همه اشیاء از یک نوع تعیین می کند.

متد چیست؟ جملات جاوا در متد ها گردآوری می شوند. هر متد باید داخل یک کلاس باشد. هر متد یک نام دارد که با حروف کوچک شروع می شود و معمولآ یک کلمه است و کاری انجام می دهد. همیشه بلافاصله بعد از هر متد یک پرانتز باز می شود و به این طریق شما می توانید یک متد را تشخیص دهید.

توارث چیست؟ یک کلاس حالت و رفتار خودش را از کلاس بالایی به ارث می برد. توارث یک مکانیزم قدرتمند و طبیعی برای سازمان دهی و ساخت وساز برنامه نویسی تدارک می بیند.

متد های دستیابی access method : یک متد دستیابی یک متد عمومی است که برای دستیابی به متغییر های نمونه شیء به کار می رود. چنین متد هایی اغلب setVariable و getVariable نامیده می شوند. کلمه Variable نام متغیری است که باید به آن دست یافت. (از کتاب جاوا جاوا جاوا ،رالف مورلی)

setVariable()
getVariable()

0

پکیج های جاوا Packages and Import

کلاسهای جاوا می توانند در پکیج ها مجتمع شوند. نام یک پکیج همانند نام دایرکتوری ( پوشه) ایست که فایل های دات جاوا (.java files) در آن هستند. شما پکیج ها را در زمانی که شروع به نوشتن برنامه می کنید وارد می کنید ، و نام پکیج هایی را که می خواهید استفاده کنید را با استفاده از جمله import statment بیان می کنید.

پکیج های متداول:
166 پکیج شامل 3279 کلاس و رابط در جاوا ۵ وجود دارند. ولی فقط کمی از پکیج ها در بیشتر برنامه ها استفاده میشوند . برنامه های GUI از پکیج های زیر استفاده می کنند.
اجزاء متداولGUI:

import java.awt.*;

لیسنرهای معمولی:

import java.awt.event.*;

برخی دیگر از اجزاء GUI:

import javax.swing.*;
0

پکیج زیر برای ساختار های اطلاعاتی ، زمان و... به کار میرود

import java.util.*;
0

پکیج زیر برای کلاس های ورودی - خروجی به کار می رود

import java.io.*;
0

برخی کلاس های قالب بندی

import java.text.*;
0

کلاسهای بیان با قاعده

import java.util.regex.*;
0

Original link

لینک انگلیسی

لغات کلیدی جاوا java keywords

زبان برنامه نویسی جاوا از لغات کلیدی زیر استفاده می کند:

The abstract Keyword
The boolean Keyword
The break Keyword
The byte Keyword
The case Keyword
The catch Keyword
The char Keyword
The class Keyword
The continue Keyword
The default Keyword
The do Keyword
The double Keyword
The else Keyword
The extends Keyword
The false Keyword
The final Keyword
The finally Keyword
The float Keyword
The for Keyword
The if Keyword
The implements Keyword
The import Keyword
The instanceof Keyword
The int Keyword
The interface Keyword
The long Keyword
The new Keyword
The null Keyword
The package Keyword
The private Keyword
The protected Keyword
The public Keyword
The return Keyword
The short Keyword
The static Keyword
The super Keyword
The switch Keyword
The synchronized Keyword
The this Keyword
The throw Keyword
The throws Keyword
The transient Keyword
The try Keyword
The true Keyword
The void Keyword
The while Keyword

برای اطلاعات بیشتر اینجا را بخوانید!

جملات switch در جاوا!

جملات switch شکل کوتاه شده ای از نوع جملات if می باشند. جملاتی از نوع if به شکل زیر متداول نیستند:

if (x == 0) doSomething0();
else if (x == 1) doSomething1();
else if (x == 2) doSomething2();
else if (x == 3) doSomething3();
else if (x == 4) doSomething4();
else doSomethingElse();

0

جاوا شکل کوتاه شده ای برای این جملات تکراری دارد که جملات switch-case نامیده می شود. در زیر شما می توانید ببینید چگونه جملاتی نظیر جمله بالا را با استفاده از switch-case بنویسیم:

switch (x) {
case 0:
 doSomething0();
 break;
case 1:
 doSomething1();
 break;
case 2:
 doSomething2();
 break;
case 3:
 doSomething3();
 break;
case 4:
 doSomething4();
 break;
default:
 doSomethingElse();
}

0

در این قطعه x باید یک متغییر یا اظهار باشد که به صورت یک int بدون کاهش دقت ارزش گذاری شود. این به این معنی است که متغیر باید یک int , byte, short, یا char باشد یا اظهار باید به یکی از شکل های یاد شده برگشت داده شود.


لینک انگلیسی

سازنده ها Constructors

وقتی شما یک نمونه جدید ( یک شی جدید) با استفاده از لغت کلیدی new ایجاد می کنید ، یک سازنده برای آن کلاس صدا زده می شود. سازنده ها جهت ایجاد متغیر عای نمونه ( فیلد ها) یک شی به کار میروند. سازنده ها شبیه متد ها هستند اما با آنها برخی تفاوت های مهم دارند.

*نام سازنده همان نام کلاس است. یک سازنده باید همان نام کلاسی را که در آن است را داشته باشد.
*سازنده های پیش فرض. اگر شما یک سازنده را برای یک کلاس تعریف نکنید یک سازنده پیش فرض توسط کامپایلر ساخته می شود. سازنده پیش فرض سازنده های parent را فرا می خواند(()super). و تمام متغییر های نمونه را مقدار دهی پیش فرض می کند( صفر برای انواع عددی ، تهیnull برای شیء و false برای مقادیر بولی booleans ) .
*سازنده های پیش فرض فقط زمانی خلق می شوند که هیچ سازنده ای موجود نداشته باشد. اگر شما یک سازنده برای کلاس تعریف کنید هیچ سازنده پیش فرضی به طور خودکار ایجاد نمی شود.
*تفاوت های بین متد ها و سازنده ها.
- در یک سازنده نوع بازگشتی وجود ندارد. مقدار خود شی است و نیازی به اختصاص مقدار بازگشتی ندارد.
- در بدنه سازنده هیچ جمله بازگشتی وجود ندارد.
-در خط اول یک سازنده باید یک صدا کننده برای سازنده دیگر در همان کلاس وجود داشته باشد( با استفاده از this )، یا یک صدا کننده بر سازنده ابر کلاس ( با استفاده از super ) . اگر خط اول هیچ کدام را نداشته باشد ، کامپایلر به طور خود کار یک سازنده ابر کلاس وارد می کند.
(ادامه دارد)